HOME | PRAKTIJK | ENERGETISCHE REMEDIES | BEWUSTWORDINGSKAARTEN | GELEIDE MEDITATIES | TOPICS | SERENORA SCHRIJFT: | AGENDA | TARIEVEN | CURSUS | CONTACT |  






Meld je aan voor de gratis mail met artikelen van 'Serenora Schrijft':
voornaam
achternaam
Email
 

Weet je waar ik het in 100 mails nog nooit over heb gehad?

Je hebt nu de 100e gratis mail van Serenora Schrijft ontvangen met onderwerpen waar ik in al die jaren nog nooit over heb geschreven. De honderden lezers die sinds de eerste brief van oktober 2005 nog steeds abonnee zijn beamen dit. Weten de duizend nieuwe mensen ook dat alle mails door een aantal van hen zorgvuldig worden bewaard? Zij zijn nu toe aan de derde ordner! haha. Ik vond 100 een getal om even bij stil te staan. Ondanks dat ik genoeg inspiratie en schrijfdicipline had, vroeg ik mijzelf telkens af wat jullie eraan zouden hebben. Als ik dacht dat het niets toevoegde, schrapte ik de tekst.

Dit keer doe ik dat niet en wordt het een mail voor nieuwsgierige aagjes met antwoorden op vragen, die mij, tijdens workshops keer op keer werden gesteld.

Om te beginnen, reageerden een flink aantal van jullie in de loop van de jaren op mijn nieuwsbrieven:

♦'Zoals altijd lees ik de nieuwsbrief met veel belangstelling. Wat een boel bruikbare informatie wordt er gegeven!! Dank hiervoor. Dit wilde ik toch weer even teruggeven.' ♦'De nieuwsbrief kwam weer als geroepen, lees als herkenning...' ♦Wat een geweldig goed artikel in het nieuwe magazine!'

Daarnaast zag ik dat er een aantal van mijn brieven elders werden gepubliceerd zoals in het blad Spiegelbeeld en op verschillende blogs. Ik geef toe, stiekem voel ik een zweem van trots. Ego-ding nietwaar?

Die positieve reacties gaven mij gelukkig net even dat zetje om door te gaan tijdens moeilijke schrijfperiodes. Zeker toen er een paar volledige brieven 'zomaar' verdwenen tijdens een upgrade van de autoresponder, wat een frustratie! Ik moest dan weer van voren af aan beginnen en had daar eigenlijk de puf niet meer voor. Daarnaast bleek ineens dat het gratis programma veel geld kostte; had ik er dat voorover? En, soms waren reacties niet erg bemoedigend.
♦'Ik vind het stuk over helderziendheid, als ik het mag zeggen, een beetje eenzijdig'.

Toch hebben de 100 brieven mij naast veel geduld, ook geleerd om te gaan met afwijzing, want af en toe regende het afmeldingen. In het begin gaf mij dit een gevoel van afwijzing en falen. Nu weet ik dat het erbij hoort en blijven de aanmelders in de meerderheid. Het schrijven komt voor mij nog steeds niet uit de lucht vallen; het blijft een Aardse bezigheid die inspanning vergt. Goed voor me om het 'zweverige' in balans te houden.

Wat wel uit de lucht kwam vallen, was de naam Serenora.

15 jaar geleden, op een woensdagmiddag, worstelde ik met het aanvraagformulier van de Kamer van Koophandel. Wat wordt uw bedrijfsnaam? Tja, ik had werkelijk geen idee. Een alternatieve praktijk was al vaag en van Craniosacraal had men nog nooit gehoord. Bovendien had het zomaar invullen van een naam nogal wat consequenties voor de toekomst.

Misschien bracht automatisch schrift uitkomst? Ik vroeg daarom aan mijn onzichtbare schrijvers om voor mijn praktijk een bedrijfsnaam te verzinnen. Dat deden ze! Serenora, maar daar had ik nog nooit van gehoord! Meteen gegoogled, met als resultaat;  'Uw zoekbewerking - Serenora - heeft geen overeenkomstige documenten opgeleverd. Suggesties: Serenade'. Verder niets, geen enkele hit. Ik vond het bijzonder.

Ik was tevreden en koos voor deze naam. Jaren later vroeg iemand hoe ik aan die naam kwam. Ik vertelde van het schrijven. Ze was verbaasd, want haar man was dieptetransmedium en telkens als hij in contact trad met de allerhoogste sferen, werd er via hem gesproken; 'Serenora Dames en Heren”, hetgeen daar warm welkom betekende. Intussen is er een muziekstukje, een plantje in Mexico en een resort in Tanzania met dezelfde naam bijgekomen en google je 2900 resultaten.

Op een andere, maar ook spirituele manier, is een grafbloem zoals de witte lelie het Logo van Serenora geworden. Ik was verdrietig, onze allerbeste huisvriend oom Adrie was ziek en wist dat hij binnen een week zou overlijden. Hij vroeg of we witte lelies op zijn kist wilden leggen; daar hield hij zo van. Jaren later zag een Medium naast mij een onstoffelijke man met een bos witte lelies staan.

Ik zag niets; voelde wel een warmte in mijn nek. Ze beschreef accuraat details over mijn jeugd, die niemand anders kon weten dan de overleden oom Adrie. Daarna is hij nog een paar keer door andere Mediums 'gezien', steeds weer met een bos witte lelies. De lelie vertegenwoordigt hierdoor voor mij de spirituele, ongeziene wereld.

Niet altijd even handig, want toen ik een keer een zieke cliënt een bloemetje stuurde, stopte de bloemist gewoontegetrouw mijn logobloem in het boeket. Helemaal overstuur dacht zij dat ik als helderziende haar alvast een grafstuk had gestuurd.

Tenslotte, waar ik nog nooit iets over geschreven heb is over Witte Oma: hoe komt een kind daarbij? Dit is nogal persoonlijk en gaat over de kleur van mijn kleding; die is wit. Dat is niet altijd zo geweest. 15 jaar geleden verruilde ik mijn strakke zakelijke mantelpakjes voor flodderige zwarte kleding uit de wereldwinkel. Toch was ik niet echt happy in mijn nieuwe outfit. Het duurde niet lang of ik kocht witte rokken, toen nog met een zwart accent. Uiteindelijk veranderde mijn garderobe in een jaar tijd naar uitsluitend wit, zomer en winter.

Ik voelde mij er goed in, maar toch ook nog onzeker. Het viel zo op en eigenlijk wilde ik niet graag de aandacht op me vestigen. Ik vroeg mezelf ook af waarom ik zonodig wit moest dragen? Ik kende eigenlijk niemand die dat ook deed. Totdat we met Drunvalo Melchizedek samen kwamen op Paaseiland (Lees het verhaal op Paaseiland). Twee deelneemsters liepen daar ook altijd in het wit! 

Ik was nieuwsgierig; wat was hun drijfveer? Ze konden het niet benoemen, het voelde goed zo. Pfft, het leek voor mij ineens minder raar, ik voelde me gesteund door het feit dat meer mensen dat gevoel kenden. Uiteindelijk hielp een helderziende mij uit de droom: jij kleed je naar jouw innerlijk beeld en dat is wit. Simpel toch. En witte Oma? Gewoon omdat mijn kleinkinderen mij nog nooit in een andere kleur zagen, ze meteen weten over welke oma het gaat.

Tot slot wens ik jullie fijne paasdagen en kunnen de paashazen die eind januari al in de winkel stonden eindelijk worden opgegeten. Je zult dan ontdekken dat ze hol zijn, net als onze Aarde? Lees er in de volgende editie meer over.

Ria Feskens, Serenora,  april 2014



website ontwerp door J.A. Software, bewerking Ria Feskens