Meld je aan voor de gratis mail met artikelen van 'Serenora Schrijft':
voornaam
achternaam
Email
 

Hoe onverwerkte emoties spirituele groei belemmeren.



Bijna elk menselijk wezen op aarde heeft tijdens zijn kindertijd en daarna een trauma opgelopen.

Veel mensen willen niet graag met de emoties hiervan geconfronteerd worden. Ze verstoppen ze liever. Ze geloven echt dat als ze er geen aandacht aan schenken deze emoties vanzelf verdwijnen. Maar dat is niet zo. Niet beleefde emoties zetten zich vast!

Ze beseffen ook niet dat onverwerkte emoties de spirituele groei belemmeren. Om echt te kunnen groeien en werkelijk verlichting te vinden in deze wereld, is werken aan onverwerkte emoties essentieel. Daar is geen ontkomen aan. Als je eenmaal dingen over de hogere wereld begint te ontdekken, zet je je groei na een bepaald punt zelf stop totdat deze emotionele genezing heeft plaatsgevonden.
Aldus Drunvalo Melchizedek.
Wat zijn die (onverwerkte)emoties dan en waar komen ze vandaan? En hoe verwerk je jouw emoties zodat ze geen belemmering meer vormen? Maar laat ik beginnen met de vraag: wat zijn emoties eigenlijk?

Emoties zijn gevoelens die we allemaal kennen. De meest voor de hand liggende emoties zijn boosheid, verdriet, angst, teleurstelling en eenzaamheid. Maar ook blijheid, gelukzaligheid, vrolijkheid en extase zijn emoties. Al deze gevoelens behoren tot het emotionele lichaam en dat is een aparte entiteit (gas-achtig) dat astraal van aard is. Dat emotionele lichaam is het voertuig van je ervaringen en zetelt in het midden van je buik (zonnevlecht). Daar worden emoties door zenuwknopen van de zonnevlecht vastgelegd, die de sympathicus (het zenuwstelsel) in gang zet.

Het is daarmee net als een stationair draaiende motor, als iemand gas geeft (bijvoorbeeld in een situatie of door een opmerking die iemand maakt) begint het emotionele veld te resoneren op die trilling en gaat de motor lopen. Daarmee komen de emoties vrij.

Er is niets mis met emoties, die horen bij het menszijn. Het gaat pas verkeerd als er niet de tijd, de ruimte en de gelegenheid is om de emoties te laten stromen die bij dat moment passen. Dan bevriezen ze (net als water kan bevriezen) en zetten ze zich vast als "onverwerkt" in het emotionele lichaam.

  • Het emotionele lichaam leeft NIET in tijd en ruimte en werkt ook niet op een rechtlijnige manier (meer in wolken). Dus ook oud zeer is nog heel snel te raken, ook al dacht iemand; 'dit heb ik onderhand wel achter me gelaten'.
  • Het emotionele lichaam heeft een geheugen en herkent vroegere situaties.
  • Het emotionele lichaam is ook nog verslaafd! Het wil voortdurend in dezelfde trilling blijven, dat kan een lage trilling maar ook een hoge trilling zijn. En dat maakt het tot de grootste energievreter vooral als er nog veel emoties niet verwerkt zijn! Ook misleidt het emotionele lichaam het verstand (denk hierbij vooral aan verslavingen).
  • Op het moment dat iemand overlijdt worden de onverwerkte emoties als het ware voor de reis in een koffer ingepakt. In de sferen (het hiernamaals) blijft de inhoud onaangetast. Pas wanneer er weer in een fysiek lichaam geïncarneerd wordt, worden de emoties uit de koffer gehaald (uitgepakt) en reageert het emotionele lichaam opnieuw alsof het in het huidige leven is gebeurd.

Een voorbeeld van emoties uit een vorig leven: Jessie van bijna 30 jaar was altijd bang voor water geweest. Haar kinderen zaten op zwemles en haar angst nam hierdoor alleen nog maar toe. Ook vond ze van zichzelf, dat ze niet het goede voorbeeld gaf. Ze kwam met keel klachten in de praktijk. Tijdens een behandeling liet ik haar eerst ontspannen. Ik vroeg haar toen om in gedachten langs de vloedlijn te lopen. Tijdens de diepe ontspanning die daarop volgde, kwamen er plotseling beelden bij haar naar boven. Ze vertelde wat ze zag. Ze zag zichzelf als een matroos op een middeleeuws schip. Ze kon in detail beschrijven hoe alles er uitzag en wie er waren.

Plotseling werd ze stil, ze ademde niet meer! Ze veranderde van kleur en de hartslag knalde omhoog. Paniek! Ik vroeg wat er gebeurde. Op dat moment besefte ze dat ze nog leefde en ze snakte ineens naar adem. Ze vertelde dat ze met een touw onder het schip doorgetrokken werd en daarbij verdronken was. Ze voelde haar wanhoop en doodsstrijd en ging alsnog snikkend door die emotie heen.

Ze 'wist' ineens dat dit de oorzaak van haar angst voor water was! Ze hoefde de angst voor water nu niet meer weg te duwen en als belachelijk te betitelen, ze had er nu begrip voor gekregen. Begrip is vaak het begin van verwerking van een trauma. Een tijd later vertelde ze mij vol trots dat zij zelf op zwemles zat en samen met haar kinderen in het water kon spelen!

Een voorbeeld van onverwerkte emoties uit de kindertijd: dit soort emoties komen vaak zomaar naar boven, zonder dat daar een directe aanleiding voor lijkt te zijn. De emoties variëren in pas gebeurd of heel héél lang geleden: een voorbeeld van het laatste was Liesje.

Liesje ging zeventig jaar geleden(!) een dagje naar het strand. Ze was acht jaar en de zon was fel. Haar moeder deed een doek (oude luier) op haar rug tegen het verbranden! En dat was precies wat ze niet wilde, belachelijk ding! Ze piepte stiekem weg en speelde in haar eentje zonder doek verder, ver buiten moeders bereik. Na een tijdje zag moeder het, ze riep haar bij zich, gaf haar een tik en ze spelt opnieuw de doek op haar badpak. Moeder zegt:' Als je het weer doet, dènk erom, dat ik je vannacht niet wil horen!'

Nou, natuurlijk liet ze zich niet horen 's nachts. Achter de tent deed ze de doek er weer af, liep een eindje om, zodat moeder haar niet zag. Ze speelde bij de zee, speelde in de golven en dan weer op het strand en weer in het water. Voor ze bij de tent terug was deed ze zelf de doek weer om. Ze had zo heerlijk gespeeld, er bestond op de hele wereld niets fijners!

Midden in de nacht werd ze wakker. Haar schouders en rug deden vreselijk pijn en ze was misselijk. Ze kon niet meer liggen. Ze kon mama niet roepen, want dat was goed afgesproken. De rest van de nacht bleef ze zitten in bed. 's morgens zag moeder haar; ze was boos, want ze zat vol grote brandblaren. 'Nu zie je wat ervan komt als je ongehoorzaam bent!'

Tijdens de behandeling voelde ze weer die pijn op haar rug en de boosheid van haar moeder. De tranen konden eindelijk stromen. Ze voelde zich toen zo eenzaam en ongelukkig. Ze kon nu als volwassene in dat innerlijk beeld dat kleine meisje troosten. Daarmee genas ze de emotionele wonden van zeventig jaar terug.

Om het hele verhaal te lezen klik op de blauwe naam: Anna Ottevangers

Een voorbeeld van onverwerkte emoties die recent zijn ontstaan: Het eerste kindje van Aletta was na een voldragen zwangerschap tijdens de geboorte overleden. Er was genoeg aandacht voor rouwverwerking, dat had ze zo aangegeven. Maar eigenlijk had ze het verstopt. Na enkele jaren raakte ze weer zwanger en alles ging aanvankelijk goed.

Pas toen er weer problemen ontstonden tijdens deze zwangerschap kwamen alle onverwerkte emoties alsnog op gang. Toch kon ze niet rouwen en blij tegelijk zijn en duwde ze haar verdriet weg. Na het krijgen van een gezonde baby zakte zij diep weg in een postnatale depressie. Nu pas is ze er aan toe om die emoties van het overlijden van haar eerste kindje alsnog te verwerken.

Hooggevoelige mensen hebben in hun jeugd feilloos aangevoeld dat er geen ruimte was om hun emoties de vrije loop te laten, laat staan om daarover te praten. Hun eenzaamheid zou toch niet begrepen worden. Hierdoor zijn er veel kindertrauma's ontstaan. Bij velen van hen is het vermogen tot zelfverzorging en zelftroosting daardoor niet tot ontwikkeling gekomen. Dit uit zich in onder andere in onzekerheid, angsten, depressie en stress. Vaak wordt dit gecamoufleerd door goede prestaties, waardoor dit niet opvalt.

Wat kunnen we doen zodat onverwerkte emoties geen belemmeringen meer vormen?
  • We kunnen voorkomen dat er nieuwe emoties vast komen te zitten door op de plaats waar ze gevoeld worden de emoties meteen te uiten. Soms is er niet de gelegenheid ter plaatse, maar maak dan zo snel mogelijk ruimte om het te verwerken.
  • Wat betreft oude onverwerkte emoties; normaal gesproken kunnen we onze eigen problemen niet zien. Het emotionele veld is een gebied van menselijke ervaringen waar hulp van buitenaf zo ongeveer de enige manier is om dat te helen.
  • Verwerk oude emoties stap voor stap, anders verdrinkt je in de grote hoeveelheid aan emoties.


Kortom, het is in ieder geval de moeite waard om je emotionele lichaam zuiver te maken van de vaak negatieve emotionele ballast uit het verleden.

Ria Feskens, Serenora, juli 2006






website ontwerp (1999) door J.A. Software, alle bewerkingen in eigen beheer Ria Feskens