Is het wel allemaal zo leuk op Moederdag?




Moederdag, wie heeft dat verzonnen? En waarom houden we het in stand, ook al voelen we dat het niet meer klopt?

We hebben er allemaal mee te maken. We hebben allemaal (nog) een moeder, we zijn soms zelf moeder, of we hebben een partner die moeder is. Is het wel allemaal wel zo leuk die Moederdag?

Vanuit mijn eigen ervaring als kind, moeder en oma zie ik de worsteling waar we met zijn allen in Nederland in terecht zijn gekomen. Massaal gaan we op dezelfde afgesproken dag met een bloemetje of cadeautje naar onze moeders. Vaak wonen de moeder en schoonmoeder ver uiteen en reizen we het hele land door, terwijl we diep in ons hart liever thuisblijven!

Zijn wij en onze moeders er eigenlijk gelukkiger door geworden?
Als de kinderen klein zijn is het schattig, ontbijt op bed, zelfgemaakt cadeautje en soms een rijmpje. Dat maakt jonge moeders werkelijk gelukkig. Erkenning!!! Maar als de kinderen groter worden, het huis uit gaan, lijkt het een verplichting te zijn geworden. De erkenning is niet meer spontaan!

Wat ik in de praktijk hoor en zelf zo ervaren heb, dat is dat het contact en/of het bezoek van kinderen op die dag als graadmeter wordt gebruikt! Een graadmeter die aangeeft; veel bezoek of bloemen = goede moeder, geen bezoek of kaartje = geen goede moeder! Het gekke is dat dit OOK voor kinderen telt; wel bezoek = goed kind, taal noch teken = geen goed kind!

Ook ik trapte in die val. Mijn ene volwassen dochter stuurde een keer geen kaartje, bloemetje of mailtje en ik was teleurgesteld. Ik wist wel hoe ze was. Ze was vergeetachtig en ik snapte het spel, dat dacht ik tenminste. Maar ik voelde dat ik het wel degelijk als een afwijzing ervoer, de graadmeter kwam erdoor op geen goede moeder! Het verbleekte zelfs de aandacht die ik van de andere kinderen kreeg. Het zit dan ook erg diep verankerd in ons Nederlands bewustzijn.

Bent jij ook tijdens je bewustwording tegen de onechtheid van Moederdag aangelopen? Heb je ook geen zin meer in die spagaat. In alle drukte een cadeautje zoeken of snel naar de bloemist. Voel je ook dat het niet meer klopt voor je? Wat dan, moeder teleurstellen? Zij kan de graadmeter hanteren!!!

Ik mag je uitnodigen om over het volgende na te denken. In andere landen kennen ze het begrip Moederdag niet eens! Ze kijken ons raar aan: zoveel emoties om een zelfverzonnen idee! Het is dus iets wat wij als Nederlanders verzonnen hebben, in stand houden en er een emotionele waarde aan hebben gegeven. Dat is het eerste besef. Daarna kan in een goed gesprek met moeder of met je kinderen duidelijk worden gemaakt dat we van de graadmeters af moeten. Liefde valt immers niet te meten. Als je ook van die verplichting af wilt, kun je dit bespreekbaar maken, want misschien was het voor je moeder ook wel teveel al die drukte op een dag!

Ik moedig je aan om de pijn en verplichting van Moederdag aan elkaar te vertellen. Misschien komen we dan van die beladenheid af. Er komt dan ruimte om werkelijke moederliefde te laten stromen en niet te beperken tot die ene verplichte dag.

Voor sommige mensen is het prima zoals het gaat en dan is het goed om het zo te laten. Maar bedenk dat als iets niet meer bevalt, verander het dan!


Ria Feskens, Serenora, mei 2007.






website ontwerp (1999) door J.A. Software, alle bewerkingen in eigen beheer 2021, Ria Feskens webhosting, Domeinstad